بسم الله الرحمن الرحيم 
                          

نظام پادشاهي و ارباب رعيتي حاکم در فيلم، مخاطب را بين منفعل بودن و فرمانبرداري يانگوم معلّق مي‌گذارد که يانگوم فرمانبرداري و فعال بودن را برمي‌گزيند.[3] او هيچگاه به فکر اصلاح بنيادي سيستم حاکم بر کشورش نيست. او نظام ظالمانه پادشاهي فردي را پذيرفته و در نهايت به اصلاحاتي جزئي در آن رضايت مي دهد.  همانطور که بودا نظام سياسي خاصي ندارد. او با پذيرش نظام ناعادلانه حکومت فردي بر کشورش در فکر انتقام گرفتن از گروه بانو چويي (قاتل مادر و استادش بانو هن) مي‌باشد؛ گرچه در نهايت، انتقام فردي نمي‌گيرد و آنها را رسوا مي‌کند و پادشاهي را نجات مي‌دهد. مادر عاليجناب و تسلط شديدش بر دربار، نمادي از ظالمانه بودن نظام حکومت خاندان پادشاه بر مردم فقير است. مادر عاليجناب با دخالت هاي دائم خود، عرصه را حتي بر يانگوم و عاليجناب تنگ مي کند. بارها در اين فيلم، فقر ورنج مردم هم در کنار شکوه دربار تصوير مي شود، اما يانگم اسطوره اي اصلا به فکر نظام جايگزين نيست و با انگيزه انتقام، سالها رنج را تحمل مي کند

در اين سريال بدون حضور خدا، يانگوم به تنهايي و با تکيه بر قواي بشري خود،‌ عزم جزم کرد و به مقام والاي پزشک مخصوص عاليجناب رسيد. همين اسوه بي خدا مورد پسند رسانه هاي مسلط جهان است، الگويي بدون هيچ خداي حقيقي و بدون حضور هر پيامبري و بدون داشتن محتوايي غني در مقابل نظام هاي ناعادلانه اجتکاعي که در زندگي موفق است و خيرخواه و فداکار و همنوع دوست هم مي‌باشد. دقيقاً همان معنويت و عرفان و سلوک سکولار و عرفي شده و بدون حضور عوامل وحياني. پروژه‌اي که در تقابل با اسلام پيشرو، بسيار ظريف و بدون ايجاد حساسيت عمل خواهد کرد و قطعاً تأثيرات خود را بر مخاطبان خواهد گذاشت؛ اين نوع زندگي نه در تقابل با نظام امپرياليستي و ظالمانه جهاني که در راستاي آن مي‌باشد. متاسفانه اين سريال بدون هيچ نقد محتوايي با دو نوبت پخش در تلويزيون ايران نمايش داده شد.[5]
ادامه در وبلاگ سينما ساحل نجات صهيونhttp://www.naghdefilm.parsiblog.com/